Niet velen zullen het gemerkt hebben (hoop ik), maar gedurende een uur of zo was mijn weblog helemaal verdwenen. Ik host hem bij www.opweb.nl (prima service), waar ik hem via Fantastico altijd met één knop kan upgraden. Vanavond voerde ik zo’n upgrade uit. Er wordt dan een verslagje gegenereerd en daar stond onheilspellend in:
Warning: fread() [function.fread]: Length parameter must be greater than 0 in /tmp/cpanel_phpengine.1190839463.2068vtExQpkKKW on line 2054
Zegt me niets, maar het effect was dat mijn weblog nog maar uit één pagina bestond, helemaal blanco (eigenlijk géén pagina dus).
Gelukkig ging het verslagje verder met uitleggen hoe ik de backup kon terugplaatsen:
Op mijn werk ben ik zowel via een vast nummer als mobiel bereikbaar. Wat mij betreft belt iedereen mij mobiel, dat vind ik wel zo handig.
Onlangs ben ik van kamer verhuisd. Om logistieke redenen duurde het enige tijd voor ik op mijn huidige kamer weer bereikbaar was op het vaste nummer dat ik al jaren heb. Zodoende bleef mijn vaste toestel enkele weken stil. Sinds gisteren heb ik het nummer weer en nu besef ik dat het de afgelopen weken eigenlijk wel lekker rustig was aan het belfront. Vandaag dus niet meer. Opvallend dat ik twee keer gebeld werd door bedrijven die dachten dat ze met een automatiseerder, netwerkbeheerder of iets dergelijks te maken hadden: de eerste wilde automatiseringspersoneel aan mij slijten en de tweede wilde een telefooncentrale aan me verkopen.
Verwarring Met die verwarring heb ik bijna elke dag te maken (en mijn collega ICT-onderwijsadviseurs ook): worden we we wéér gebeld door een collega die zijn wachtwoord voor het tijdschrijfsysteem vergeten is of gebeld door een onbekende met de vraag “U bent toch de netwerkbeheerder?” Ook folders over beurzen over Security of een aanbieding voor de implementatie van thin clients liggen regelmatig in mijn postvak.
Vandaar dat we ons nu afvragen (idee van mijn collega, ere wie ere toekomt): moeten we wel over ICT en onderwijs blijven spreken? Is bijvoorbeeld Media en onderwijs niet een goed alternatief?
Wie suggesties heeft, mag roepen.
Pas geleden zat ik een hele dag met vijf anderen in een brainstormend overleg. Wat in zo’n gesprek heel belangrijk is, is dat de hoofdlijnen voor iedereen zichtbaar worden en blijven.
Ten eerste ben je dan gebaat bij iemand die goed kan samenvatten en van tijd tot tijd het gesprek kan structureren. Zo iemand was er gelukkig bij.
Ten tweede heb je een goede notulist nodig voor vastlegging van proces en producten. Die taak nam diezelfde persoon op zich. En hoe! Hij zat achter de laptop, die weer aan een beamer gekoppeld was, zodat alle deelnemers zijn scherm op de muur geprojecteerd zagen. Hij was voortdurend bezig met het noteren van alles wat naar bovenkwam in een soort van goochelact met Office: noteren en sorteren in Excel, tekst opmaken in Word, exporteren naar Powerpoint, plaatje erbij met Paint, van de ene naar de andere applicatie en weer terug, kopieren/knippen/plakken. En alles met meer dan voldoende diepgang. Op alles wat hij deed konden wij reageren, waarna hij weer wijzigingen aanbracht, dus het was ook nog eens interactief.
Ik heb er jammer genoeg geen filmpje van, je zou het moeten zien.
Tip voor toekomstige trainingen
Als je dat één persoon ziet doen, vraag je je ook af waarom heel veel anderen dit niet kunnen (waar ik mezelf ook maar even onder schaar). Het zou een hele goede uitbreiding zijn van cursussen waarin je leert werken met een Office-pakket, om dergelijke vaardigheden onder de knie te krijgen. En bij een training Effectief vergaderen zou het op deze manier gebruiken van ICT ook zeker zijn nut hebben. Misschien wel noodzakelijk zijn.
Maar zover zijn we nog niet.
Wat te doen voor de beginner? Als ondersteuner van scholen in het verantwoord inzetten van ICT in het onderwijs, kom ik nogal eens leerkrachten tegen die heel weinig affiniteit hebben met computers, internet, mediagebruik enz. De vraag komt dan altijd naar boven wat wij voor deze leerkrachten kunnen betekenen. Moeten we hun een specifieke cursus aanbieden? Hmm, een cursus heeft altijd het bezwaar dat deelnemers tijdens de bijeenkomsten leuk meedoen, maar dat daarna alles binnen de kortste keren weer weggezakt is.
Ik was daarom benieuwd toen ik stuitte op het onderzoeksverslag “Welke scholing moeten we organiseren voor leerkrachten die ‘geen of oriënterend gebruik’ van ICT maken?” (augustus 2006). Dat onderzoek startte met de afname van de ICT-kleurentool (voorloper van de ICT-boom lees ik) van Kennisnet ICT op School op een aantal PO-scholen. Daaruit kwam een groep leerkrachten met een “wit profiel”: de leerkrachten die “geen of oriënterend gebruik maken van ICT”. Aan de leerkrachten (niet alleen de “witte”) werd vervolgens een vragenlijst voorgelegd. Daarin konden ze bij allerlei toepassingen van ICT aangeven of ze scholing daarop wensten. Vervolgens werden op de scholen afspraken gemaakt over te volgen cursussen voor de leerkrachten die “wit” scoorden.
Effecten?
Het is begrijpelijk, maar jammer dat het verslag daar stopt. Ik zou heel graag willen weten wat voor cursussen daarna aangeboden werden en wat de effecten waren. En als vervolg daar weer op een beantwoording van de vraag of cursussen voor deze groep een goed middel zijn of dat stimulering van ICT-gebruik anders aangepakt moet worden. Zouden coaching en intervisie bijvoorbeeld ook geschikte middelen zijn?
De behoefte
Verder is het opvallend dat veel leerkrachten aangeven ICT te willen kunnen gebruiken voor zaken als remedial teaching. Het lijkt een beetje op de behoefte om ICT in te zetten voor zelfstandig werken, ook altijd een populaire keuze in onderzoeken naar wat leraren met ICT willen. Zou het niet gewoon zo zijn dat leerkrachten vooral behoefte hebben aan oplossingen voor hun meest dringende problemen? En dat dat los staat van de mogelijkheden van ICT? Misschien geven ze wel precies hetzelfde antwoord als je ze een profielschets voor de ideale directeur laat maken: die moet er waarschijnlijk ook voor zorgen dat de problemen met zwakke leerlingen worden opgelost (=RT?) en dat werkdruk wordt verminderd (= zelfstandig werken?).
Een tijdje geleden, nadat Pandora op slot was gegaan voor gebruikers buiten de VS, heb ik me aangemeld bij Last.fm. Een prachtige dienst om online naar je muziek te luisteren. Een van de mogelijkheden is om alle muziek die je in iTunes hebt staan, te laten scannen. Die muziek wordt dan opgenomen in een ‘personal radiostation’. Zo kan ik op elke plek, als ik maar online ben, naar last.fm gaan en daar naar mijn muziek luisteren.
Het raadsel
Nu is er iets vreemds met last.fm, wat ik niet kan verklaren. Als ik naar de site ga, kies ik ‘Users’ en zoek ik naar mijn gebruikersnaam. Dan kom ik op mijn pagina en kan ik naar mijn radiostation luisteren. Ik kan ook inloggen op de site, wat extra mogelijkheden geeft natuurlijk. Maar, als ik ingelogd mijn radiostation wil beluisteren komt er een melding dat dat alleen kan als ik €2,50 per maand betaal. Dus log ik gewoon niet in…
Wat kan daar nu toch de reden van zijn, ik snap er niets van.
Ja ja, eindelijk is het gelukt een YouTube filmpje op mijn weblog te plaatsen. Ik heb daarvoor de Youtuber plugin geïnstalleerd. Die is - hé - pas gisteren op de weblog van de maker Roy Tanck verschenen, dus ik was er snel bij.
De plugin geeft je ook de mogelijkheid de afmetingen van de video aan te passen.
In het filmpje zie je ons uitzicht vanaf de Torre del Mangia op het plein (Il Campo) in Siena. Alweer meer dan een maand geleden.
Gisteren is thuis ons computerpark uitgebreid met twee laptops. Terwijl ik op mijn werk was, werden ze thuis afgeleverd. Begin van de middag zag ik dat zoon- en dochterlief zich aanmeldden op mijn Live Messenger, een van hen met de naam ‘vanaf nieuwe laptop!’. Met allebei heb ik even gechat en toen ik thuis kwam kreeg ik meteen msn-les:
1. Ik schreef OK met hoofdletters, dat was fout.
2. Ik gebruikte punten aan het eind van een zin. Ook dat was not done.
Zo word je ondanks alles toch als digibeet neergezet: voor het in gebruik nemen van hun computer hebben ze jou niet meer nodig en als je gaat msn’en, blijk je de mores niet te kennen.
