Een tijdje geleden, nadat Pandora op slot was gegaan voor gebruikers buiten de VS, heb ik me aangemeld bij Last.fm. Een prachtige dienst om online naar je muziek te luisteren. Een van de mogelijkheden is om alle muziek die je in iTunes hebt staan, te laten scannen. Die muziek wordt dan opgenomen in een ‘personal radiostation’. Zo kan ik op elke plek, als ik maar online ben, naar last.fm gaan en daar naar mijn muziek luisteren.
Het raadsel
Nu is er iets vreemds met last.fm, wat ik niet kan verklaren. Als ik naar de site ga, kies ik ‘Users’ en zoek ik naar mijn gebruikersnaam. Dan kom ik op mijn pagina en kan ik naar mijn radiostation luisteren. Ik kan ook inloggen op de site, wat extra mogelijkheden geeft natuurlijk. Maar, als ik ingelogd mijn radiostation wil beluisteren komt er een melding dat dat alleen kan als ik €2,50 per maand betaal. Dus log ik gewoon niet in…
Wat kan daar nu toch de reden van zijn, ik snap er niets van.
Ja ja, eindelijk is het gelukt een YouTube filmpje op mijn weblog te plaatsen. Ik heb daarvoor de Youtuber plugin geïnstalleerd. Die is - hé - pas gisteren op de weblog van de maker Roy Tanck verschenen, dus ik was er snel bij.
De plugin geeft je ook de mogelijkheid de afmetingen van de video aan te passen.
In het filmpje zie je ons uitzicht vanaf de Torre del Mangia op het plein (Il Campo) in Siena. Alweer meer dan een maand geleden.
Gisteren is thuis ons computerpark uitgebreid met twee laptops. Terwijl ik op mijn werk was, werden ze thuis afgeleverd. Begin van de middag zag ik dat zoon- en dochterlief zich aanmeldden op mijn Live Messenger, een van hen met de naam ‘vanaf nieuwe laptop!’. Met allebei heb ik even gechat en toen ik thuis kwam kreeg ik meteen msn-les:
1. Ik schreef OK met hoofdletters, dat was fout.
2. Ik gebruikte punten aan het eind van een zin. Ook dat was not done.
Zo word je ondanks alles toch als digibeet neergezet: voor het in gebruik nemen van hun computer hebben ze jou niet meer nodig en als je gaat msn’en, blijk je de mores niet te kennen.
Vanaf dit schooljaar heb ik - naast de vierde die het al achter zich heeft - drie kinderen in het voortgezet onderwijs. Dat is na 17 jaar het einde van het basisschooltijdperk voor ons. Voorwaar een mijlpaal. Ik werd maandag met mijn neus op die mijlpaal gedrukt toen ik na mijn eerste na-de-vakantie-werkdag thuiskwam en ze alle drie druk aan het kaften waren. Ze vonden het behoorlijk dom, maar ik heb snel mijn fototoestel gepakt en lekker een paar snapshots gemaakt.
Ja, de vakantie is voorbij. Drie weken in Italië, Toscane, ik kan het aanraden. Wel zorgen dat je een zwembad in de buurt hebt. Over wat allemaal zo heerlijk is, vertel ik verder niet, want zoals Frans Bromet in de laatste Consumentengids zegt: maak je vakantiefilm niet saai; in de stromende regen in de camping staan is voor jezelf heel vervelend, maar voor je vakantiefilm geweldig.
Stromende regen hebben we niet gehad. Ook van buien, motregen, miezerig en druilerig weer - daar hebben ze in Italië vast geen synoniemen voor - zijn we verstoken gebleven. Wat valt er dan nog wel te vertellen?
Cd’s
Vorig jaar waren we helemaal vergeten cd’s in te pakken voor onderweg. Dat zou ons dit jaar niet gebeuren. Ergens in België wilden we de eerste cd opzetten. Wat bleek? In het doosje van Michael Bublé zat geen cd, een ander doosje was ook leeg, en in het derde doosje zat een vreemde DVD. Goed voorbereid dus.
Camera, overal goed voor
We stonden in Siena in de rij om de Torre del Mangia te beklimmen.
Dat betekende lang wachten in een rij waar geen enkel schot in zat. Naast de ingang hing een bord met daarop uitleg over toegangsprijzen enz. Ik wilde weten wat op het bord stond, maar het was veel te ver weg om te kunnen lezen. Eureka! Ik nam, op een moment dat ik vrij zicht had op het bord, een foto. Ik keek daarna op de display, zoomde zo ver mogelijk in en ik kon alles rustig lezen.
Gendarme
Als zesde persoon in het reisgezelschap mocht TomTom dit jaar voor het eerst mee. Handig om nu ervaren te hebben dat je ook mét TomTom verkeerd kunt rijden, maar we waren natuurlijk niet zo dom dat we de ouderwetse kaarten thuisgelaten hadden.
In ieder geval, op de terugweg ergens voor Straatsburg, zei TomTom dat ik van de snelweg af moest. Ik kon me herinneren dat op dit deel van de route nog een stuk snelweg ontbrak, en ik vermoedde dat TomTom dit stuk wilde omzeilen, dus ik volgde de instructies op. Na de afslag kwam ik op een splitsing waar ik naar rechts moest. Ik had ruim zicht en er was verder geen auto te bekennen. Ik sloeg dus rechtsaf en daar stonden ze hoor. Drie gendarmes in een busje, of ik maar wilde stoppen. Hij ging me ‘verbaliser’ zei hij, want ik was niet gestopt bij het stopbord op de splitsing. 90 euro…
Pas veel later dacht ik weer aan Frans Bromet: dáár had ik een foto van moeten maken.
In allerlei berichten las ik vanochtend dat EuroRelais vakantiehuizen neergezet heeft in Second Life en dat die vanaf 3 maart te bezoeken zijn. Ik ging er kijken, maar zoals dat vaker gebeurt bij vakantie-nieuwbouwprojecten, de bouw was nog niet voltooid!
Ik kreeg een mailtje van een collega die schreef eigenlijk niet te houden van doorstuurmails, maar nu een uitzondering te willen maken.
Onderaan het mailtje stond zoals gebruikelijk de oproep om het aan zoveel mogelijk mensen door te sturen. Maar ook stond er: ‘vermeld het in Newsletters, op je Internetsite of blog …’
Vandaar dat ik de oproep hieronder doorgeef:
Neem op 1 februari 2007 deel aan de grootste mobilisatie van de burgers
tegen de klimaatsverandering !
(…)
Gun de planeet 5 minuten rust!
Iedereen wordt verzocht alle lichten te doven op 1 februari as, van 19u55
tot 20.00u.
Het gaat er niet om enkel die dag gedurende 5 minuten energie te
besparen, maar wel om de aandacht van de burgers, de media en tevens de politieke besluitvormers te vestigen op de energieverspilling en op de
noodzaak om dringend iets te ondernemen !
Gedurende 5 minuutjes zal de planeet kunnen uitrusten : dat duurt echt
niet lang en het kost niets. (…)
En waarom op 1 februari 2007?
Omdat die dag in Parijs het nieuwe rapport van de klimatologische
experten van de Verenigde Naties uitkomt. (…)
Deze zo te zien uit Vlaanderen afkomstige oproep wil ik graag ook in Nederland verspreiden, want ik wil gewoon in de winter in Nederland schaatsen en in de zomer in Italië in de zon lopen.
