Nonsens en hyperlinks
Gisteren heb ik - het is boekenweek - Perplexicon gekocht. Een boek van Tysger Boelens en Gerrit Komrij over nonsens. Ik hou erg van nonsens en ik hou van creatief taalgebruik, dus over aanschaf van dit boek hoefde ik niet lang na te denken.
Op bijna 350 bladzijdes geven de schrijvers (1) een inleiding over nonsensliteratuur, (2) een verzameling van nonsens geordend volgens een groot aantal categorieën en - zeggen de schrijvers - je kunt het ook nog lezen als (3) historie van literaire nonsens door het chronologisch op nonsensauteur te lezen.
Dwarsverbanden
Tussen deze drie ‘inhouden’ van het boek bestaan allerlei dwarsverbanden en de schrijvers proberen die aan te geven door te werken met een icoontje van een wijzend handje. Als bijvoorbeeld in de inleiding over nonsensalfabetten auteurs genoemd worden die ook in het boek staan, staat achter de naam van die auteur het genoemde handje; alsof de schrijvers zeggen: deze auteur staat ook in dit boek, ga hem maar zoeken.
Hyperlink
Het is een prachtig boek, maar je mist tijdens het lezen regelmatig de digitale uitwerking: het zou toch handig zijn als je bij al die handjes op hyperlinks kon klikken om snel van het ene naar het andere deel van het boek en weer terug te surfen.
Tot zover deze opmerking, ik lees nu weer snel verder.
Reageer March 18th, 2007
