Personal niet voor iedereen
September 2nd, 2006om 11:07am
De personal computer
Ik gebruik mijn computer voor 1001 zaken en daarom richt ik hem helemaal naar mijn eigen smaak in. Ik herken me dus in wat Peter Sloep 14 juli op de Edusite schreef.
…dat de computer hard op weg is een onmisbare, zelfs sturende rol te gaan spelen bij het werken, leren, recreëren en voeren van de huishouding van alle Nederlanders. Daardoor ontstaat natuurlijk ook de behoefte die computer in te richten naar mijn persoonlijke wensen. Niet alleen cosmetisch, met een eigen achtergrondje op de desktop en een eigen screensaver, maar juist ook functioneel. Niet alleen wil ik zelf kunnen kiezen voor een browser, een mailprogramma, een agendabeheersprogramma, een tekenprogramma, ook wil ik allerlei andere applicaties gebruiken die bij mijn digitale leefstijl passen: mijn favoriete chatprogramma, mijn favoriete film- of foto-editor, mijn favoriete tekenprogramma, mijn favoriete xml-editor, et cetera. Wat hier achter steekt, is dat de computer niet langer alleen maar een handig instrument is. Hij is onderdeel geworden van onze cultuur, een middel zelfs om onze culturele identiteit tot uitdrukking te brengen.
Hard op weg? Hm.
Heel herkenbaar, zei ik al. Voor mij. Ik weet echter niet of de computer inderdaad al hard op weg is die onmisbare, zelfs sturende rol te gaan spelen voor alle Nederlanders.
Om me heen zie ik misschien wel meer mensen die de computer juist helemaal niet personal gebruiken. Als ze e-mailen doen ze dat via het adres van hun partner (kom op dames, emanciperen;)). Of ze werken niet onder een eigen Windows-profiel (hebben ze waarschijnlijk ook niet), zodat ik Wordbestanden krijg met opmerkingen erin (via de Word -redigeerfunctie), waar dan de naam bij staat van een mij volledig onbekend persoon. Anekdotisch: Een hoogleraar stuurde mij wijzigingen in een Word-document, maar het document liet zien dat de werkelijke revisor een van zijn medewerkers was. Bij scholen merk ik wel eens dat ze leerlingen willen laten inloggen op educatieve websites door ze allemaal dezelfde gebruikersnaam en hetzelfde wachtwoord te geven. Van Personalized content hebben ze dus geen begrip.
Verder merk ik in gesprekken met collega’s dat programma’s als iTunes of Firefox volledig onbekend zijn. Hetzelfde geldt voor Flickr, del.icio.us enzovoort.
Ongetwijfeld zullen steeds meer mensen hun computer echt personal gaan gebruiken. Maar of die ontwikkeling snel zal gaan? Ik betwijfel het.
Moeten we mensen kwalijk nemen dat ze zich niet zo snel ontwikkelen/aanpassen? Natuurlijk niet. De computer is daar waarschijnlijk niet gebruiksvriendelijk genoeg voor. En systeembeheerders die alles dichttimmeren leveren ook niet echt een bijdrage.
2 Comments Add your own
1. Elke | September 2nd, 2006 at 7:31 pm
Ik herken dat wel. De behoefte om te weten dat je digitaal thuis bent, om een eigen header te hebben bij je blog, bijvoorbeeld.
En ik herken ook het gevoel als je op the digital divide stuit: Ik dacht dat een zelf aan te passen ‘my space’ voor leerlingen een vereiste was. Van de werkgroep waarin ik dat hardop dacht, vond bijna iedereen dat ik het over iets marginaals had, de lay-out. ‘Je kunt toch het schoollogo kwijt.’
Hoe leg je dat uit? Onze werelden draaien een andere kant uit.
2. Elke | September 2nd, 2006 at 8:54 pm
De 1% regel: 89% gebruikt internet als een boek, slechts 1% als expressie-middel.
Van de zonnige kant bekeken: je bent dus niet alleen
Leave a Comment
Enkele HTML-tags toegestaan:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed